ในเรื่องมี ผลสำเร็จต่างๆที่ช่วยให้ตัวเอกหรือตัวละครในเรื่องนั้นเก่งขึ้นผืดปกติ จนทำให้ได้ชัยชนะมาก
ผมลองมานึกดูแล้วหากเปรียบเทียบเป็น ชีวิตจริงน่าจะได้ดังนี้นะครับ
-สภาวะไร้ตัวตน คือ การที่คนเราโมโห และทุ่มเทให้กับการเล่นเทนนิส ทักษะที่มีและ อะไรหลายๆอย่างถูกดึงออกมาใช้ไม่รู้ตัวด้วยอารมณ์โมโห
และด้วยอารมณ์โกรธ และการทุ่มเทพลังทั้งหมด พลังงานในร่างกายจึงถูกใช้หมดไปอย่างรวดเร็ว หรือหมดแรงข่าวต้มนั่นเอง *0*
-ที่สุดแห่งการฝึกตนนับไม่ถ้วน คือการที่เราทุ่มเทให้กับสิ่งๆนั้น พยายามฝึกฝนร่างกายให้เข้าที่ หรือฟิตร่างกายนั่นเอง
นานๆเข้าการฝึกก็ก่อให้เกินทักษะ และพลังในร่างกาย เมื่อมีทักษะการเล่นต่างๆ จึงใช้พลังงานน้อยลง เนื่องจากมีทักษะ
และความชำนาญแล้วไงครับ
-ที่สุดแห่งความรอบรู้ คือ การร่างการเล่นในรูปแบบนั้นๆขึ้นมา หากเปรียบเทียบก็เหมือนการวางแผนและศึกษา รูปแบบของคู่ต่อสู้ วิเคราะห์และพลิกแพลง
เมื่อเรามีทักษะที่เยี่ยมยอด พลังกายที่แข็งแรง สมดุลทางร่างกายเป็นเลิศหลังจากนั้น เราก็จะเข้าใจในเกม สามารถศึกษาคู่ต่อสู้ รวมทั้งวิธีเอาชนะได้ไงหล่ะครับ
และสุดท้าย ผลแห่งความไร้ที่ติ ก็อย่างที่นันจิโร่ พูดว่า ความสนุกที่ได้เล่นแบบที่ไม่คิดถึงผลแห่ง เกมนั่นแหละ
คือผลแห่งการไร้ที่ติ แต่คนเราหากขึ้นไปสูงสุดของตัวเองแล้ว มันก็จะตันใช่ไม๊ครับ คนเรามีจุดสูงสุดไม่เท่ากัน
สมรรถภาพร่างกายเอย จิตใจ และอะไรต่างๆไม่เท่ากันที่สุดแห่งการฝึกตนนั้น จึงสามารถชี้ผลให้กับผู้ที่เก่งกว่า
ในเวลาของเรียวมะก็เช่นกัน เรียวมะเก่งมากๆ เป็นทุนเกิมอยู่แล้ว เมื่อคนแบบเรียวมะ ไม่เคยสัมผัสที่สุด
แห่งการฝึกตนนั่น ตั้งแต่นันจิโร่ พูดไว่ว่า เรียวมะขาดสิ่งหนึ่งไป นั่นคือความสนุกในการเล่นเทนนิส และความต้องการอย่างแท้จริงที่จะเล่นเทนนิส
เมื่อ เทะสึกะพบแล้วว่าเรียวมะ ขาดอะไรไป เขาจึงจุดไฟให้เรียวมะ และนำพาเรียวมะขึ้นสู่จุดสูงสุดโดยมีตัวเองเป็นเดิมพัน
ไงหล่ะครับ ผมพูดเรื่อบเปื่อยให้ฟังพอแก้เซงได้บ้างไม๊ ไงก็ขอบคุณนะครับที่อ่านมาจนบรรทัดสุดท้าย
